“กามโรค” ชื่อก็บ่งบอกแล้วว่าเป็นโรคที่สามารถติดต่อได้จากการมีเพศสัมพันธ์ที่ไม่ได้ป้องกัน ผ่านทั้งทางช่องคลอด ทวารหนักหรือทางปาก เป็นต้น ส่วนใหญ่มักเกิดในวัยรุ่น ซึ่งเป็นวัยเริ่มต้นที่มีความอยากรู้อยากลองในเรื่องเพศมาก โดยไม่ได้คำนึงถึงความปลอดภัยและโรคร้ายต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นตามมา โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ บางโรค เมื่อเป็นแล้วมักไม่แสดงอาการใดๆ ให้เห็น ทำให้หลายๆ คนมักไม่รู้ตัวว่ากำลังเป็นอยู่ มารู้ตัวอีกทีก็ตอนตรวจเอชไอวีหรือตรวจโรคต่าง ๆ จนเข้าสู่ภาวะที่รุนแรง และรักษาได้หายขาดยาก เพราะฉะนั้นจึงฝากเน้นย้ำถึง คนที่มีความเสี่ยง โดยเฉพาะคนที่มีเพศสัมพันธ์โดยไม่ใช้ถุงยางอนามัยให้รีบตรวจเลือดเพื่อเช็คโรคติดต่อทางเพศ ไม่ว่าจะเป็น ซิฟิลิส เริม หนองใน หูด และเชื้อเอชไอวี จะได้เข้าสู่กระบวนการรักษาได้ทันทีและหายขาดจากโรคได้ครับ
พฤติกรรมใดบ้างที่เสี่ยงต่อการติดโรคทางเพศสัมพันธ์ ?
- มีเพศสัมพันธ์โดยไม่ใช้ถุงยางอนามัย
- เปลี่ยนคู่นอนบ่อย หรือมีเพศสัมพันธ์กับผู้ให้บริการทางเพศ
การรักษาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
ในขั้นตอนของการรักษาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ แพทย์จะทำการตรวจวินิจฉัยว่า ผู้ป่วยติดเชื้อชนิดใด ด้วยการซักประวัติและความเสี่ยงในการติดเชื้อ ร่วมกับการเจาะเลือด การเก็บปัสสาวะ หรือสารคัดหลั่งส่งตรวจเพื่อวินิจฉัยยืนยันในห้องปฏิบัติการที่มีผลชัดเจน หากเป็นการติดเชื้อแบคทีเรีย อาจสามารถรักษาให้หายขาดได้ ยกเว้น เชื้อไวรัสอาจจะต้องดูแลสุขภาพไม่ให้เจ็บป่วยอีก เพราะไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ ซึ่งยารักษาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ
- ยาปฏิชีวนะ (Antibiotic) ใช้รักษาโรคที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียหรือปรสิต เช่น หนองในแท้ หนองในเทียม ซิฟิลิส ซึ่งผู้ป่วยต้องรับประทานยาต่อเนื่องจนหมด และหลีกเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์จนกว่าจะหายเป็นปกติ
- ยาต้านไวรัส (Antivirus) เช่น โรคเริม ผู้ป่วยควรได้รับยาต้านไวรัสร่วมกับการดูแลสุขภาพ และเชื้อจะยังหลงเหลืออยู่ในร่างกาย เมื่อไหร่ที่ร่างกายอ่อนแอ อาจจะกลับมาแสดงอาการอีกครั้ง และมีโอกาสแพร่เชื้อให้กับคู่นอนได้ด้วย ถึงแม้จะมีโอกาสต่ำ ดังนั้น ควรรับประทานยาและรักษาให้หายขาดก่อนจะมีเพศสัมพันธ์ หรือต้องป้องกันทุกครั้ง